Hello our valued visitor, We present you the best web solutions and high quality graphic designs with a lot of features. just login to your account and enjoy ...

آتلیه معماریِ سیگمان
با همکاریِ گروه پژوهشی مهرازاب

کارگاهِ
شَهــر-آب

نادیا آذرباد، نیما تبریزی، میلاد محمدخانی

 

خشک آمد کشت‌گاهِ من...[i]
داریم خشک می‌شویم! از زیر و از رو! درون و برون! عمق و سطح! چند قدم بیشتر باقی نیست که آب غزل خداحافظی را بخواند و شهر و روستایِ ایران‌زمین را ترک کند و برود و گم بشود در افق‌های دور! رودخانه‌ی خشک شیراز که همیشه خشک بود، حتّا زاینده‌رودِ همیشه زاینده هم دیگر تاب نیاورده و به خشکی نشسته! امروز همه‌ی رودخانه‌ها رودخانه‌ی خشک است، همه‌ی تالاب‌ها، تالاب خشک، همه‌ی دریاچه‌ها...اورمیه‌ی غم‌زده...
خشک‌تر می‌شود و خشک‌تر می‌شویم و بی‌امیدتر... اما نباید نشست، نباید بی‌تفاوت نگاه کرد. باید تلاش کرد، برای زمین، برای سرزمین، برای شهر و روستا، برای آب.

مشق معماری می‌کنیم، مشق خلاقیت، اما نباید بگذاریم که معماری در چارچوب خلق فرم محصور شود، باید معماری را رفع‌حصر کرد! باید در پیوندی دوباره با زمین و اقلیم، خاک و آب بازتعریف‌ش کرد، تا بتوان آن را به خدمت مردم و طبیعت درآورد، تا بتوان از آن مسیری ساخت برای نجات دادن‌ها، نه از میان برداشتن‌ها!
ایرانِ ما تمدنی است بنا شده بر سرزمینی خشک. معمار ایرانی حلقه‌ی وصلی بوده‌است میان آب و تمدن، آب و شهر، آب و بنا.

امروزگسسته‌ایم!
آیا می‌توانیم این گسست را درک کنیم و برای ترمیم آن گام برداریم؟
شاید که راه نجات شهرها، راه نجات آب، از معماری بگذرد...
می‌خواهیم برای شیراز طراحی کنیم، و آب را در این طرح گرامی بداریم!